لبیک،اللهم لبیک

وضع کنونی مسجدالحرام:

هم اکنون مسجدالحرام بنایی است بسیار عظیم، که مساحت کل آن (با احتساب طبقات) ۳۵۶۸۰۰ متر مربع است و گنجایش یک میلیون نمازگزار را دارد. مسجدالحرام شامل سه طبقه است، که طبقه سوم یعنی بام آن محوطه بسیار وسیعی است. در وسط آن حیاطی به ابعاد تقریبی ۱۰۰×۱۵۰ متر وجود دارد، که کعبه در وسط آن حیاط است. حیاط مسجد از سایر نقاط آن پایین‌تر است.

مسجدالحرام دارای ۶۲ درب است. سه درب اصلی مسجد که از همه بزرگتر و باشکوه‌تر هستند، با نامهای باب‌العمره، باب‌السلام و باب ملک عبدالعزیز شناخته می‌شوند. گفته می‌شود که مستحب است زائرین از باب بنی‌شیبه وارد و از باب بنی مخزوم خارج شوند.

در زاویه شرقی کعبه، یعنی پشت مقام ابراهیم و به فاصله حدود ۵۰ متری دیوار کعبه دو پلکان وجود دارد، که به زیر حیاط می‌رود و چاه زمزم در آنجا قرار دارد.

صفا و مروه که در گذشته از مسجدالحرام جدا بودند، اکنون وصل به مسجد می‌باشند؛ به طوری که صفا در شمال شرقی کعبه قرار دارد. هفت مناره به ارتفاع ۹۲ متر، با قاعده ۷×۷ در اطراف مسجد قرار دارد، که یکی از مناره‌های که به صورت تک می‌باشد، بر فراز صفا قرار گرفته است. سرویس‌های بهداشتی در اطراف مسجد در اختیار زائرین قرار دارد تا قبل از ورود به حرم غسل زیارت انجام دهند.

وضع کنونی:

هم اکنون مسجدالحرام بنایی است بسیار عظیم، که مساحت کل آن (با احتساب طبقات) ۳۵۶۸۰۰ متر مربع است و گنجایش یک میلیون نمازگزار را دارد. مسجدالحرام شامل سه طبقه است، که طبقه سوم یعنی بام آن محوطه بسیار وسیعی است. در وسط آن حیاطی به ابعاد تقریبی ۱۰۰×۱۵۰ متر وجود دارد، که کعبه در وسط آن حیاط است. حیاط مسجد از سایر نقاط آن پایین‌تر است.

مسجدالحرام دارای ۶۲ درب است. سه درب اصلی مسجد که از همه بزرگتر و باشکوه‌تر هستند، با نامهای باب‌العمره، باب‌السلام و باب ملک عبدالعزیز شناخته می‌شوند. گفته می‌شود که مستحب است زائرین از باب بنی‌شیبه وارد و از باب بنی مخزوم خارج شوند.

در زاویه شرقی کعبه، یعنی پشت مقام ابراهیم و به فاصله حدود ۵۰ متری دیوار کعبه دو پلکان وجود دارد، که به زیر حیاط می‌رود و چاه زمزم در آنجا قرار دارد.

صفا و مروه که در گذشته از مسجدالحرام جدا بودند، اکنون وصل به مسجد می‌باشند؛ به طوری که صفا در شمال شرقی کعبه قرار دارد. هفت مناره به ارتفاع ۹۲ متر، با قاعده ۷×۷ در اطراف مسجد قرار دارد، که یکی از مناره‌های که به صورت تک می‌باشد، بر فراز صفا قرار گرفته است. سرویس‌های بهداشتی در اطراف مسجد در اختیار زائرین قرار دارد تا قبل از ورود به حرم غسل زیارت انجام دهند.

 

سرزمن منا

لبیک عاشقان به از احـــــــــــــــــــــرام حاجیان

کین است سوی کعبه و آن است سوی دوست

کعبه کجا برم چه بــــــــــــــــــــــــــرم راه بادیه

کعبه است کوی دلبـر و قبله است روی دوست

حرکت به سوی منا

در درون ما نمی‌گنجد به غیـــــــــر از دوست کس

هر دو عالم را به دشمن دِه، که ما را دوست بس

«منا»؛ یعنی رجاء.

یعنی سرزمین امید و آرزو، رحمت، مغفرت، فضل، کرامت، استجابت دعا، سعادت و خیر دنیا و آخرت. و چرا چنین نباشد!؟ عاشق از معشوق پس از وصل چه می‌خواهد!؟ توجه، تلطّف و عنایت!

از این روی می‌توان گفت بهترین لذت‌ها در حج، لذت امید ِ بنده به خدا در منا است و شاید این‌که منا در میان همه‌ی اعمال مدتش بیشتر است، برای همین باشد که امید و رجاء بنده، نزد خدا، بهترین عبادات و بالاترین مقامات است.

در این سرزمین، با «تقصیر» بسیاری از محرّمات احرام حلال می‌شود و حاجی، در این‌جا پس از قربانی، لباس عادی خود را می‌پوشد و آماده برای وصل یار و ورود به حریم معبود و طواف خانه‌ی خدا و سعی صفا و مروه می‌شود.

در منا جهاد روزانه و تأملات شبانه تواماً انجام می‌گیرد و این هر دو مکمّل یک‌دیگرند

 

بعد از وداع از مدینه ،وداع با مهربانترین شهر دنیا از مسجد شجره محرم میشویم و

 

لبیک گویان به سمت مکه مکرمه حرکت میکنیم...

 

در طول راه از مدینه به مکه نمیدانستیم به مدینه پر از نورو برکت بیاندیشیم یا به مکه

 

و عظمت بی حد و اندازه اش...

 

وارد شهر مکه میشویم...در مقابل یکی از دربهای ورودی مسجدالحرام ایستاده

 

ایم...واقعا داخل مسجدالحرام چه خبر است...یه ترس یه ذوق و شوق یا یه حسی که

 

نمیدانم چه واژه ای برایش انتخاب کنم...

 

سر به زیر افکنده وارد میشویم...زمان این شده بود که سر بر آوریم به خانه خدا نگاه

 

کنیم...برای اولین بار که به خانه خدا نگاه میکنی همه وجودت چشم میشوند و چشمان

 

انسان یارای دیدن این همه عظمت و ابهت را ندارد و پر از اشک میشود.همانجا سر

 

به سجده میگذاریم و مانند فرزندی که سالیان سال از مادر دور بوده است زار میزنیم

 

و شکر خدایی را میگوییم که میهمان خانه او شده ایم...

 

با تمام وجودمان نزدیک به خانه خدا میشویم و وارد جریانی از انسانها میشویم که به

 

دور خانه خالق خود میگردند...با گفتن الله اکبر طواف را از مقابل سنگ حجر

 

الاسود شروع میکنیم...دل آرامش خود را در کنار خانه پروردگارش به دست می

 

 

مانده بود جواب داده میشو

آورد...موقع طواف ناخوداگاه  به بعضی از سوالهای انسان که سالیان سال بی جواب

د و سوالات جدیدی به ذهن محدود انسان خطور میکند که

 

شاید سالیان سال باید به آن فکر نمود...